küçük not defteri

yazıklar içinde,
hayat
öylece ölmeyi ummak
belki de zavallıca
belli ki zavallıca.
-yol bitik
her yerinden kırgınlık akan şu kirli sepeti
gibi
anlamdan
yoksun
öylece uzaklaşıyorum
-yollar kimseyi birbirine kavuştumuyor
ağlayarak yazılan cümleleri
anlayamaz
o kimse,
o her kimse.
bunu yaz küçük not defterine
en çirkin yazınla.
"yollar,
bazen,
kimseyi
kimseye
kavuşturmaz."


,

Rate this posting:

{[['']]}

on iki on sekiz

sen varsay ki kağıttan gemiler hiç ıslanmaz.
çünkü
varsayımların suçu yoktur
tüm çürütmeler
tüm ıslanmalar
karşısında.
hayat vesairelerden daha fazlasıyken
aksini hangimiz iddia edebilirdik?
sen kıyafetlerini torbalara alelacele sokuştururken.

öyle olur ya bazen
kalem tıkanır, yol tıkanır, kursak tıkanır
bir mektup yazmak istersin
a4 kağıtlar birer küçük not kağıdı kadar kısalır
sen de kısalırsın
kısa kalmak ufalmaktan iyidir
ikisi arasındaki ayrımı
sabah sekiz kırk beşte
demir parmaklı balkonlara çıktığında
bir tek sen anlarsin

Rate this posting:

{[['']]}

-

nerede durduğun anlamsızlaşıyor
sana yük olan sen isen
içimde hiç büyümeyen
ve güneş sevmeyen bir çiçek var

ertesi güne uyanmak zorundayım

Rate this posting:

{[['']]}

kalanlara

mutlu son,lar istemek için çok fazla şey yaşandı
yaşadığım her son,dan ne kadar memnuniyetsiz ayrıldığımı hatırladıkça
güçleşiyor her sayfa
her gün
bir önceki günü özleyen ben için
her şey
fazla.
nasıl diyor bayan Madak, 
-zaten hiçbir şeyi kararında bırakamamak ve ortasını bulamamak gibi bir sorunum var benim-
kendini, kendini teselli etmeye adamış bir kadının güçsüzlüğü
ve asla ağlamamaya ant içmiş bir erkeğin yapay gücünü taşıyorum
omuzlarımda çerçevesiz fotoğrafların ağrısı
geriye koşmanın anlamsızlığını bilir misiniz?
içimdeki kadın her başlangıç çizgisinde geriye koştukça
yaşam beni rahat bırakmıyor

bazı şarkıların ince melodisi
içimdeki üveyliğin başını okşamasa belki
hazır ol'da beklemezdim bu kadar
eteğimdeki ölüm kırıntılarını savuracak boş bir arsa bulamıyorum
yaşam beni rahat'a almıyor.

Rate this posting:

{[['']]}

Bir yanıp bir sönebilir gecenin karanlığı
Sen
Sakın
Annene
Alınma.

Rate this posting:

{[['']]}

duruyor'um

bir yerden
başka bir yere gitmek zaman alıyor
zaman; aşamadığım
aşınca yetişemediğim
yetişince gerisinde
kaldığım.
içimde varamadığım
hiç koyulamadığım bir
yol
var.
yaşamak için sebepsiz olmak
ölmeye mi delalettir?
ziyan
ettim
ayıkladığım tüm taşları
geri
içine atıyorum
içime atıyorum
teker teker.
bacaklarım yeterince uzun olsa
koşardım,
bacaklarım yeterince uzun değil,
duruyorum.

Rate this posting:

{[['']]}