kayboldum
bir karınca tepesinde

.

Rate this posting:

{[['']]}

anlak

zamanı ardına alabilir mi insan?
gerçekten büyüyebildiğini hissedebilir mi?
hiç büyük harf kullanmadan üstelik..
bükülmeden kırılmayı,
düşmüşlüğün yılgınlığından hınç yerine pay çıkarmayı,
bitikten  yeni'yi
yeniden'i doğurtmayı
anlayabilir mi?
her hücremde ileriyi hissediyorum.
genişlemeyi,
devrilmeyi,
belki dönüşmeyi;
ağlamaktan, özür dilemekten, affedilmeyi ummaktan ve affetmekten
gocunmadığımı anlıyorum.
anladığım bir kaç şey var bu ara
dünün affı ve yarının azadı.
gibi.
bir gece ansızın bırakıp gittiklerimi gündüzün güneşinde sarılma istediğimi anlıyorum.
ve gündüzün güneşinde beni bırakıp gidenlerin gecenin ansızlığında çıkagelme isteğini.
özlemeyi ve affetmeyi uyandırıp
özlenmeyi ve affedilmeyi
anlıyorum.
bir dostun bir sevgilinin bir fotoğraf karesinin kıymetinin bilinmediğinde başıma neler gelebileceğini anlıyorum.
anıları ve hatıraları vicdanımla tanıştırıyorum.
vicdan ne mühim şey,
korkarım anlıyorum.
suçlu olmak ile suçsuz olmak arasındaki hiçliği;suçlunun da suçsuzluğunu özleminden
anlıyorum.
her hücremde özlemenin başka anlamlarıyla tanışıp kuvvetli bir sarsılma biriktiriyorum.
itilmeyi burada, bu sayede anlıyorum.
ve tekrar vicdan ve suç'a yöneliyorum.
karalamaktan yorulunca kendimi,
affediyorum.
tüm bunları birbirine ekleyip çıkarıyorum.

---

Rate this posting:

{[['']]}

#

kör bıçağın vasıfsızlığı
kendine yetememesi ve aslında bıçak bile olamayışı

Rate this posting:

{[['']]}

kaybolmak

geçmiş ve gelecek arasındaki tek fark bugünken
omuzlarıma abanan bu acı inançsız
içime doluşan bu hava yetersiz
ayakta kalmak için verdiğim her savaş gereksiz
anladım
ben bir kör rengi sevmişim

öylece durup bu şeyin geçip gitmesini bekleyeceğim
insan gitmeyi de sevmeyi kadar bilmeli

eteğimdeki tüm taşları döktüm
en sevdiğin halimi, avuç içine alıp sevdiğin yüzümü, içine çektiğin her beni
-yitirdin
haklı
güçlü
mutlu ol

unutma, kaybetmekten daha vahim olan
              kaybolmaktır

Rate this posting:

{[['']]}

12.12

sevmek ne kadar üvey yaralarıma
ama üfle..
nolur..
nefesinin değdiği her yeri sana saklamak istiyorum
sırf senin için
yalnızca sen bil diye
sırt üstü uzanıp tavanı izliyorum
sanki gökyüzü hiç gökte olmamış gibi.
yalnızlık.
sen yokken.
burada,
buradan.
vuruyor,
beni.
bir dize sıkıştırdım sen yokken iki parmağımın arasına
"yalnızlık ne güzel bir hiç"
dağlar gibi...

dağlar gibi, ece ayhan, gökyüzü, yalnızlık ne güzel bir hiç,

Rate this posting:

{[['']]}

beyaz ve soğuk ve temiz; kar

neden savaştığını anlayamadan sağ bacağından vurulmuş asker gibi

solumun üstüne düşüyorum
kanımla erirken kar
yüzümü uyuştururken kar
sıcacık olan bacağımla büzüşerek
üstüne basılmamış bir parça beyaz kar-a
...devriliyorum

nereye kadar basmadan yürüyebilir insan gölgesine  

ne anlama gelir "hoşçakal" hoş olduğuna ikimizde inanmıyorken

nereden cereyan eder bu yalnızlıklar
..beni böyle vurma

Rate this posting:

{[['']]}

UMAY YANILMALI

Eşyalara gereksiz anlamlar yükleyip, sahiplenmemeli insan.Bir ufak kağıda bırakılmış notu, bir dize şiiri, tek kare fotoğrafı kendine iliştirmemeli yıllarca. Bir sir ağda gibi yapıştırıp en hassas yerlerine bir anda çekivermeli. Bir pinpon topuna, bir parça jelatine, taş zemini örten kilime, vaatlere, yalanlara, iç çekişlere kanmamalı. Ve bir insan bunlar için, belki de sadece biri için ölmemeli. Umay yanılmalı.

Rate this posting:

{[['']]}

mutlu sonlar prensin birgün atından levyeyle inebilir-miş

Rate this posting:

{[['']]}

altına çizgili kağıt konulmadan yazılmış mektuplara

yazık oldu

Rate this posting:

{[['']]}